Ontdek je plekje ........

In een tijd dat het weer een sombere weerslag heeft op alles en iedereen, heeft de wethouder toch oog voor de omgeving.De sneeuw is weggesmolten, de feestdagen zijn voorbij en dat zet ons weer met beide voeten op de sombere aarde. De natuur toont nog weinig teken van leven. Er zijn nog geen sneeuwklokjes te zien en de winterhazelaar doet dit jaar ook niet zijn best.

Een aantal van u is weer terug van wintervakantie en anderen gaan nog weg. Meestal op wintersport in Oostenrijk of Frankijk of naar warmere oorden zoals Spanje of de Canarische Eilanden. Niet iedereen is in staat om in deze donkere maanden op reis te gaan. Er zijn immers veel mensen die het zich niet kunnen permitteren of praktisch niet de mogelijkheid hebben. Daarbij denk ik aan mantelzorgers, zieken en gehandicapten, maar ook mensen die door hun beroep of andere verplichtingen eenvoudig geen tijd hebben. Als er dan ook nog eens ladingen met vakantiefolders in de bus rollen en de uitdagingen je toelachen zou je bijna in een winterdip raken.

Maar dat is niet nodig, want de redding is nabij en zelfs dichterbij dan wij ons beseffen. Afgelopen zondag had ik het genoegen om weer deel te nemen aan de traditionele winterwandeling met een groep vrienden van mijn man. Iedere tweede zondag van januari is dit al jarenlang een traditie. Ik geef toe; door het netwerk van de groep is het mogelijk wandelingen te organiseren op plekken waar je normaal gesproken niet kunt komen, maar deze plekken hebben altijd een omliggend gebied dat vrij toegankelijk is. Al zeker tien jaar wandelen wij in gebieden die allemaal in of op korte afstand van het Vechtdal liggen. En ieder jaar zijn we verbaasd over de schoonheid en de rust van het gebied. Na zo’n wandeling, die wij altijd afsluiten met een gezamenlijke maaltijd, zijn de ‘oh’s’ en ‘ah’s’ niet van de lucht. Foto’s worden bekeken en plannen gesmeed om dit ook aan vrienden en familie te laten zien. Zonder uitzondering hoor ik iedereen zeggen dat de opgedane indrukken er voor zorgen dat we er weer een tijdje tegenaan kunnen. Ook zij die net terug waren van een vakantie waren van mening, dat we ons vaak niet realiseren hoe mooi het gebied is waar we zo vlak bij wonen.

Dus niets somberheid of een winterdip, maar volop genieten van uitzichten, grazende ganzen, bijzonder gevormde boomstronken, heerlijk ruikende gagel en beelden vormen bij de boeiende verhalen over de natuur en cultuur in ons eigen Vechtdal. Thuis gekomen duik ik even in het foto-wandelarchief. Was het dit jaar weer mooier dan vorig jaar, of komt het door de steeds weer terugkomende verbazing van de nabije ontdekkingen? Ik kan niet anders constateren dan dat het ieder jaar zo mooi was en ik nu al uitkijk naar het plekje dat we volgend jaar gaan ontdekken.