VVD Afdeling Ommen Weblog

Een wandeling opent je ogen

Sun, 29 May 2011 11:24:00 -0000

Een wandeling opent je ogen

Ik begon dit jaar met de afspraak om samen met mijn collega Ko Scheele wekelijks een wandeling te maken. Niet alleen voor de gezondheid, maar vooral goed om langs plekken te lopen waar wat gebeurt, waar wat gaat gebeuren of waar wat zou moeten gebeuren.

Al wandelend zie en beleef je de wereld beter dan van achter een bureau. Je realiseert je dat er vaart zit in Ommen. Het centrum wordt steeds mooier, de hofjes bij de Merelstraat zijn prachtig geworden, Nijenhaghen heeft een fantastische metamorfose ondergaan en de plek waar de nieuwe Albert Heijn komt is al helemaal ontdaan van de restanten van het oude Wok restaurant. En ook de dorpsplannen staan boordevol ambitie en leuke initiatieven.

Tijdens deze wandelingen filosoferen wij over knelpunten en kansen en worden nieuwe plannen gesmeed over de samenwerking met u en andere partijen. Vanwege onze volle agenda’s hebben wij nog maar een paar keer gelopen, maar toch heeft het al mooie ideeën voortgebracht. Enthousiast vertel ik mensen hierover en stimuleer hen om ook eens een ‘wandeling’ te gaan doen om samen inspiratie op te doen. En het virus grijpt al om zich heen. Ik zie overal nieuwe verbanden ontstaan. Een goed voorbeeld vind ik de ondernemers in Ommen. Zij slaan de handen ineen om Ommen op de kaart te zetten. En de horecaondernemers, die zichzelf en elkaar promoten op Twitter, zijn zelfs de grens overgegaan. Bedrijven uit Dalfsen doen al mee en een bedrijf uit Hardenberg staat op het punt in te stappen.

Maar ook in overheidsland gaan we over de grenzen heen kijken. En dan heb ik het niet over de samenwerking met Hardenberg, maar over de samenwerking tussen de wethouders Recreatie van de Vechtdalgemeenten. Al driekwart jaar trekken wij samen op om het Vechtdal tot de absolute trekker te laten uitgroeien voor korte en lange vakanties en uitstapjes. Maurits von Martels, wethouder uit Dalfsen, noemt ons overleg nu de V3. Binnenkort moeten we maar eens samen met René de Vent, wethouder uit Hardenberg en lid van deze V3, de Vecht afzakken om onderweg eens te zien hoe we samen knelpunten omvormen tot kansrijke mogelijkheden en nieuwe plannen smeden. Ik denk net zo effectief als samen lopen door Ommen.

Ik noteer alvast in mijn agenda dat ik binnenkort weer wat tijd moet vrijmaken in de agenda voor een verfrissende en inspirerende wandeling met Ko.

Levende herinnering

Thu, 12 May 2011 16:35:00 -0000

Gisteren was het 10 mei. 10 mei 1940 vielen de Duitsers Nederland binnen. Daaraan denken we deze maand. We gedenken op 4 mei en mogen de bevrijding vieren op 5 mei . Het thema dit jaar is Vrijheid op straat. Ik mag een krans leggen in Beerzerveld/Mariënberg . Dat vindt plaats na een ingetogen stille tocht, achter de drumband aan; vrijheid op straat. Een grote groep ouderen en kinderen gaan naar het monument. Op het monument staan de namen van hen die gevallen zijn: landbouwers, burgers, een dominee, jong en oud.

Ik heb vooraf het verhaal gelezen over Klaas Huibers, stationschef in Mariënberg. Bij treinen in de Tweede Wereldoorlog denk je onwillekeurig snel aan de afschuwelijke transporten van joden naar de gaskamers in Oost Europa. Maar er zijn ook heldendaden verricht bij het spoor. Klaas was actief in het verzet door het organiseren van illegale transporten per spoor. Ook was hij betrokken bij de terugkeer per trein van neergekomen geallieerde piloten. Hij werd verraden en op 8 maart 1945 gefusilleerd bij De Woeste, 57 jaar oud.

We gedenken in Klaas mensen die voor onze vrijheid stierven. Strijden voor vrijheid is dus niet alleen iets van veraf. Van jongeren die in Afrika hun dictators afzetten. Klaas en anderen laten zien dat het naast de deur is. We zien het in Beerzerveld/ Mariënberg. Ook onze gemeente kent de betekenis van ‘onvrijheid’. Al is dat nu alleen in de vorm van een herinnering.

Is vrijheid iets van een ver verleden? Het is al ruim 70 jaar geleden! Wie maakte het nog mee? De heer Muskee legt ook een krans bij de herdenking. Hij is lid geweest van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten. Negentig jaar en altijd aanwezig op 4 mei. Niet meer rap ter been, maar wel nog steeds onvermoeibaar.

De Broederband speelt ‘ Wilt heden nu treden’. Het mooie moment wordt met voeten getreden door een doorrijdende auto. Ik stoor me daar geweldig aan. Blijkbaar is 2 minuten te veel om even stil te staan, schande! Vrijheid op straat krijgt zo wel een vreemde lading. Muskee laat zich overigens niet van de wijs brengen. Hij wil er volgend jaar weer bij zijn en moedigt anderen daartoe aan.

De Broederband –wat een geweldig passende naam trouwens- speelt het Wilhelmus. Willem van Oranje was van Duitschen bloed. We streden in de tijd van het Wilhelmus niet tegen Duitsers maar tegen Spanjaarden. Oorlog is niet simpel een strijd tussen landen, het is een strijd tussen ideologiën, tussen macht en recht. Klaas en anderen zijn in die strijd omgekomen. Laten we dat en hen nooit vergeten, want dan pas zijn ze echt gestorven. Laten we ze eren en in levende herinnering houden. Er is daar een passend gezegde voor: ‘ Een volk dat zijn verleden vergeet, heeft geen toekomst’. En daarom beste lezer heb ik deze blog in de tegenwoordige tijd geschreven. Herdenken is van alle dag!

bron: Vechtdal Centraal

"Samenwerken" is "Samen Werken"

Thu, 10 Feb 2011 08:01:00 -0000

“Samenwerken" is “Samen Werken”

De voorgenomen samenwerking tussen Ommen en Hardenberg heeft Ommen Leeft er toe gezet u een aantal keuzes voor te leggen. De wethouder heeft de opties gelezen en vraagt zich af of u wel een keuze kunt maken.

Als regelmatige bezoeker van de site van Ommen Leeft vul ik altijd trouw de Poll in. Meestal een kwestie van alle keuzes lezen en dan aanklikken wat het beste bij mij past.

Deze keer kom ik er niet uit. Het gaat over de mogelijke samenwerking met Hardenberg. Ik kan geen keuze maken, want eigenlijk wil ik ze alle vier aanklikken. De geboden keuzemogelijkheden vormen opvallend genoeg met elkaar het hele verhaal.

De eerste bullit geeft aan dat Ommen zelfstandig moet blijven. Dat klopt, want dat hebben de coalitiepartijen zo afgesproken en daar gaat het college van B&W ook van uit. 28,05% hebben hier inmiddels voor gekozen.

De volgende bullit stelt:”Eindelijk samenwerken, beter laat dan nooit” Ook hier 28,05% voorkeurstemmen. Deze stelling vraagt om een nuancering, want samenwerken doen we al lang, alleen is blijkbaar dat niet zo bekend. De brandweer werkt samen en de UWV-werkzaamheden worden voor Ommen in Hardenberg gezamenlijk verricht. Ik ben zo vrij ervan uit te gaan dat de stemmers een meer uitgebreidere samenwerking voorstaan. Daar gaat het nu net over. Juist die samenwerking waarbij de burgers blijvend snel en goed bediend kunnen worden. Vergeet niet dat er steeds meer werk op de gemeente afkomt en dat het werk met alle nieuwe regels er niet eenvoudiger op wordt.

De derde keuze gaat over de vraag wanneer Dalfsen mee gaat praten over samenwerking. 26,83% geeft hier de voorkeur aan. Ook de spijker op zijn kop. Vanzelfsprekend houdt de wereld niet op bij Ommen en Hardenberg. Dalfsen is meer dan welkom om mee te praten over samenwerking. We hebben immers al samen een politieteam en we hebben samen een bevaarbare Vecht. Dit brengt ons naar de laatste keuze: “Gemeente Vechtdal klinkt ook wel goed” 17,07% geeft hier de voorkeur aan. Dit klinkt meer als een fusie en daarom waarschijnlijk de laagste score. Toch moeten wij ons realiseren, dat op dit moment velen zich inzetten voor de bekendheid van het Vechtdal. De drie wethouders van Dalfsen, Ommen en Hardenberg, die recreatie in portefeuille hebben werken al stevig samen om het Vechtdal als geheel toeristisch op de kaart te zetten. Samen met het RBT ( beter bekend als VVV), de recreatieondernemers, alle boeren en ondernemers die bezig zijn met Vechtdalproducten en de provincie doet iedereen zijn of haar best om ons prachtige gebied als zelfstandig product te promoten.

Overigens zet me dit wel aan het denken. We moeten inzichtelijk maken wat we buiten uw gezichtsveld doen om de dienstverlening te verbeteren. Ook de voorgenomen samenwerking met Hardenberg gaat zich grotendeels buiten uw gezichtsveld voltrekken. De samenwerking heeft wel tot doel om u als klant van de gemeente Ommen beter van dienst te kunnen zijn.

Alles bij elkaar opgesteld 100% draagvlak voor het geheel;” als zelfstandig Ommen eindelijk meer samen gaan werken met Hardenberg, waarbij Dalfsen ook welkom is, met als doel samen werken aan een sterk Vechtdal. Ommen Leeft kon het niet beter samenvatten.

Iedereen hoort er bij

Thu, 10 Feb 2011 07:51:00 -0000

Iedereen hoort er bij.

Iedereen hoort erbij.. Dat betekent dat wij graag voor iedereen geschikte woonruimte creëren, daarin moeten wel keuzes gemaakt worden.

Afgelopen vrijdagmiddag mocht ik meehelpen het projectbord te onthullen, dat de start van de bouw van het zorglandgoed Stegeren aangeeft. Een zorglandgoed voor zo’n 25 jongeren met een ernstige beperking. Een mooi samenwerkingsproject tussen Provincie, Dienst Landelijk Gebied, de Baalderborg, de Veste en de Gemeente, maar bovenal de bewoners van het gebied. Vooral de naaste buren van het voormalige munitiedepot waren belangrijk bij deze ontwikkeling. Zij hebben door de aanwezigheid van dat munitiedepot een periode meegemaakt, die een nadrukkelijk stempel op de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van hun woningen en bedrijven drukte. Voor alle partijen was het dan ook van groot belang dat zij niet weer in het nauw zouden komen. Dit maakte het proces extra bijzonder, want de plannen van het zorglandgoed zijn juist voor jonge mensen die in het nauw zitten. Kees Ehrens van de Baalderborg vertelde dat zij 15 jaar op zoek waren geweest naar een plek waar deze jonge mensen, die hier gaan wonen en werken, met zo min mogelijk prikkels kunnen verblijven. Ruimte, rust en regelmaat zijn voor hen essentieel.

Ik ben trots op onze inwoners die zo goed hebben meegedacht in dit proces en zo enthousiast aangeven graag mee te willen gaan doen.

Als ik mijn gedachten over Ommen laat gaan, dan kan ik tevreden vaststellen dat dit gewoon bij Ommen hoort. Wij hebben nogal wat plekken waar speciale doelgroepen kunnen wonen, werken of vakantie vieren. In de zomer zie je ook veel vrijwilligers met deze gasten in het centrum. Het hoort bij ons. Niet zo bijzonder dus, dat er steeds meer initiatieven ontstaan om voor alle mensen die bijzondere aandacht of zorg nodig hebben in Ommen een geschikte plek te zoeken. Wij willen graag mogelijkheden voor een ieder creëren, maar dat vraagt wel keuzes. Om dit alles in goede banen te leiden maken wij een woonplan. Nog dit voorjaar wordt dit plan in de raad behandeld. Vanzelfsprekend geven we u de gelegenheid om er op te reageren want hoe dan ook…. Iedereen hoort er bij.

Goede voornemens ............

Thu, 20 Jan 2011 17:51:00 -0000

Met een bijzonder gevoel voor verantwoordelijkheid staar ik naar mijn laptop en aarzel over de inhoud van deze tekst. Zo aan het begin van een nieuw jaar schiet er van alles door mijn hoofd, maar vooral de verbazing dat er al weer een jaar voorbij is.

Ook al is de verleiding groot, ik blik niet terug op het afgelopen jaar, omdat ik te nieuwsgierig ben naar het nieuwe. Het nieuwe jaar brengt in ieder geval weer provinciale verkiezingen, die nu extra belangrijk zijn voor de regering, omdat de provinciale staten de eerste kamer kiezen. Eigenlijk vreemd dat we niet tegelijk met de tweede kamer gewoon ook de eerste kamer kiezen.

Het nieuwe jaar maakt ook het eerste hele jaar van de huidige raad en het nieuwe college rond. Ik hoop dat de nieuwe weg die we met elkaar zijn ingeslagen in 2011 wordt doorgezet.

Het nieuwe jaar staat voor velen ook weer in het teken van de eindexamens en de start van een nieuwe opleiding of een baan. Veel succes allemaal.

Wat het nieuwe jaar altijd brengt zijn de goede voornemens van ons allen. Overal hoor je mensen erover en het valt mij vooral op, dat die goede voornemens bijna altijd over onszelf gaan. Gezonder leven, afvallen, meer sporten, stoppen met roken, werk beter doen, vaker dit en minder dat…. Ik heb daar eens over nagedacht en mij afgevraagd of het niet eens tijd wordt om onze goede voornemens eens op de ander te richten. Maak eens een lijstje van mensen die je steeds wilde bezoeken, maar waar je niet toe kwam en reserveer in je agenda een bezoekmoment. Of verbied jezelf een sms te sturen als je ook gewoon kunt bellen. Plan iedere maand een dagdeel om iets leuks te gaan doen met iemand die dat zelf niet meer kan regelen. Spreek eens met vrienden af om een wandeling te maken, zodat je bewegen en sociale contacten kunt combineren. Het kan een leuke uitdaging zijn om steeds een nieuwe wandeling te bedenken. En als je dan toch iets voor jezelf wilt doen stel dan de eisen niet te hoog.

Per week iets voornemen is meer dan genoeg en daarbij is het al moeilijk genoeg iedere week een doel te stellen en dat te halen. Ik denk dat het veel leuker is en meer voldoening geeft om 52 weken lang een gesteld doel te halen, dan alle goede voornemens van 1 januari binnen een maand weer over boord te zetten.

Mijn doel voor deze week is een afspraak maken met de vrouw die jarenlang zo voortreffelijk op onze kinderen heeft gepast en die ik al vaak beloofd heb nog eens op bezoek te komen. Het komende jaar laat ik u nog wel eens horen hoe het met mijn doelen is gegaan. Doet u ook mee?

Ik wens u er veel succes mee en een gelukkig nieuw jaar.

Ontdek je plekje ........

Thu, 20 Jan 2011 17:01:00 -0000

In een tijd dat het weer een sombere weerslag heeft op alles en iedereen, heeft de wethouder toch oog voor de omgeving.De sneeuw is weggesmolten, de feestdagen zijn voorbij en dat zet ons weer met beide voeten op de sombere aarde. De natuur toont nog weinig teken van leven. Er zijn nog geen sneeuwklokjes te zien en de winterhazelaar doet dit jaar ook niet zijn best.

Een aantal van u is weer terug van wintervakantie en anderen gaan nog weg. Meestal op wintersport in Oostenrijk of Frankijk of naar warmere oorden zoals Spanje of de Canarische Eilanden. Niet iedereen is in staat om in deze donkere maanden op reis te gaan. Er zijn immers veel mensen die het zich niet kunnen permitteren of praktisch niet de mogelijkheid hebben. Daarbij denk ik aan mantelzorgers, zieken en gehandicapten, maar ook mensen die door hun beroep of andere verplichtingen eenvoudig geen tijd hebben. Als er dan ook nog eens ladingen met vakantiefolders in de bus rollen en de uitdagingen je toelachen zou je bijna in een winterdip raken.

Maar dat is niet nodig, want de redding is nabij en zelfs dichterbij dan wij ons beseffen. Afgelopen zondag had ik het genoegen om weer deel te nemen aan de traditionele winterwandeling met een groep vrienden van mijn man. Iedere tweede zondag van januari is dit al jarenlang een traditie. Ik geef toe; door het netwerk van de groep is het mogelijk wandelingen te organiseren op plekken waar je normaal gesproken niet kunt komen, maar deze plekken hebben altijd een omliggend gebied dat vrij toegankelijk is. Al zeker tien jaar wandelen wij in gebieden die allemaal in of op korte afstand van het Vechtdal liggen. En ieder jaar zijn we verbaasd over de schoonheid en de rust van het gebied. Na zo’n wandeling, die wij altijd afsluiten met een gezamenlijke maaltijd, zijn de ‘oh’s’ en ‘ah’s’ niet van de lucht. Foto’s worden bekeken en plannen gesmeed om dit ook aan vrienden en familie te laten zien. Zonder uitzondering hoor ik iedereen zeggen dat de opgedane indrukken er voor zorgen dat we er weer een tijdje tegenaan kunnen. Ook zij die net terug waren van een vakantie waren van mening, dat we ons vaak niet realiseren hoe mooi het gebied is waar we zo vlak bij wonen.

Dus niets somberheid of een winterdip, maar volop genieten van uitzichten, grazende ganzen, bijzonder gevormde boomstronken, heerlijk ruikende gagel en beelden vormen bij de boeiende verhalen over de natuur en cultuur in ons eigen Vechtdal. Thuis gekomen duik ik even in het foto-wandelarchief. Was het dit jaar weer mooier dan vorig jaar, of komt het door de steeds weer terugkomende verbazing van de nabije ontdekkingen? Ik kan niet anders constateren dan dat het ieder jaar zo mooi was en ik nu al uitkijk naar het plekje dat we volgend jaar gaan ontdekken.